mei 16

Verwonderen

Eén van de mooiste woorden in het Nederlands is verwonderen. Het lijkt een simpel woord. De nadruk ligt op wonderen, maar daar gaat het dus niet over. Verwonderen is een kunst, een gave zoals je wilt. Verwonderen is dus een kunst, een hoge kunst mag ik wel zeggen. Verwonderen is een soort verlangen maar dan anders. Verwonderen is ook zien, voelen, ruiken en proeven. Verwonderen is een gevoel dat lekker is. Soms grenst het aan veroordelen, maar gelukkig niet altijd. Verwonderen lijkt op verbazen, maar dat is weer negatief. Nee verwonderen is een kunst, zoals ik al zei.

Verwonderen heeft ook iets van een verlangen in zich. Wanneer je je verwondert, vraag je jezelf iets af. En in die zin zit het hem. Verwonderen is iets in jezelf. Het is nogal een privé aangelegenheid. Jij verwondert je! Verder misschien helemaal niemand. Er valt jou iets op. Iets dat je niet kan plaatsen. En dan komt het geheim van verwonderen, het afvragen. Een goede verwondering zet je aan tot creatief denken, een actie doen of iets bestuderen. Niet perse in die volgorde. Ze beïnvloeden elkaar constant. Maar met verwonderen gaat er bij mij een proces aan de gang. Wat je zo verwondert moet namelijk onderzocht worden.

Verwonderen gaat verder dan je iets afvragen. Daar ben je zo mee klaar. Nee, verwonderen is een wonderschone kunst die helaas weinig mensen tot uitvoering kunnen brengen. Bij veel mensen komt een onderzoeksvraag niet verder dan de afvraag-fase. Men vraagt zich af hoe iets kan. Het valt iemand op, maar verder is er geen actie nodig. Men haalt de schouders op, zapt verder naar een ander kanaal en dat was het dan, men loopt naar de koelkast en bij het openen van de deur is men eigenlijk al vergeten wat men zich afvroeg. Bij mij is het een complete ervaring. Het is voor mij een diepe belevenis, als honger en dorst.. 

Verwonderen kan niet iedereen en er is geen cursus voor. Je kan het of je kan het niet. Verwonderen zet aan tot verrijken. Ik wil weten hoe het in elkaar zit en wel nu! Verwonderen is ook een dure hobby. Je koopt boeken over het onderwerp dat je verwondert en het kost tijd. Je ligt in bed lang na te denken over de verwondering zelf en hoe je de vraag gaat beantwoorden. En wanneer je na ligt te denken komen er des te meer vragen. En die moeten dan ook weer beantwoord worden. Maar mensen, wat is het toch mooi….

Wanneer je ziek bent, begint het verwonderen groteske vormen aan te nemen. Je hebt de hele dag de tijd om na te denken en om uit te zoeken. En dat is me een dagtaak! Je hebt echt een medium nodig om je verwonderingen mee bij te houden. Ik heb zelf een verwonderboekje waar ik vragen in stel en verbanden noteer die er volgens mij moeten zijn. En waar haal ik dan in hemelsnaam de antwoorden vandaan? Mensen die zich wat minder verwonderen begrijpen niet waar ik me druk over of om maak. En dat verwondert me ook. 😉 

Ik heb een paar pittige maanden achter de rug. In luid en duidelijk Nederlands had ik dus gewoon een paar enorme kut maanden. Ik lag veel in bed en er gebeurden vreemde dingen in mijn lichaam. En naarmate ik langer lag, nam het verwonderen wel af. Dat kan ik je wel vertellen. Pijn slaat elke creatieve gedachte bij voorbaat al de kop in. Ik was echt mezelf niet en ik vond het moeilijk worden. Paul, de creatieve man, de verwonderaar, de muzikant, de schrijver….Hij was er niet. En dan..ineens. Een dag als vandaag. Energie stroomt in gulle hoeveelheden door mijn aderen. Ik wil het liefste nu al alle vragen uit mijn verwonderboekje beantwoord zien. Ik wil de mooiste en strakste grooves op mijn basgitaar spelen, ik wil weten waarom mijn wijn smaakt naar Spanje! Ik wil alles weten. Ik loop over van de vragen en ik ben blij! Deze dag was nodig om het vertrouwen dat ik altijd heb en zal hebben te bevestigen. Ik kan nog meer dan een beetje ziek zijn! Ik leef!

Hoe dit kan? Ik verwonder me er over…..

   



Copyright 2018. All rights reserved.

Posted 16 mei 2018 by PaulJansen72 in category "Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *